ग्राफिटी - Graffiti - Part IV

ग्राफिटी - Graffiti - part !I

ग्राफिटी - Graffiti - part !

बाकीच्या ग्राफिटी - Graffiti  पुढील भागात ...

रंग माझा वेगळा

रंगुनी रंगांत साऱ्या रंग माझा वेगळा!
गुंतुनी गुंत्यात साऱ्या पाय माझा मोकळा!

कोण जाणे कोठुनी ह्या सावल्या आल्या पुढे;
मी असा की लागती ह्या सावल्यांच्याही झळा!

राहती माझ्यासवे ही आसवे गीतांपरी;
हे कशाचे दुःख ज्याला लागला माझा लळा!

कोणत्या काळी कळेना मी जगाया लागलो
अन् कुठे आयुष्य गेले कापुनी माझा गळा ?

सांगती 'तात्पर्य' माझे सारख्या खोट्या दिशा :
'चालणार पांगळा अन् पाहणारा आंधळा !'

माणसांच्या मध्यरात्री हिंडणारा सूर्य मी :
माझियासाठी न माझा पेटण्याचा सोहळा ! 

काय सांगु तिच्या बद्दल

काय सांगु तिच्या बद्दल
मलाच काही कळत नाही
बोलायच खुप असत मला
पण बोलणं मात्र जमत नाही.

काय सांगु तिच्या बद्दल
मलाच काही कळत नाही
दुखवल जात मला
दुखवता मात्र येत नाही.

काय सांगु तिच्या बद्दल
मलाच काही कळत नाही
खोट खोट हसता हसता
रडता मात्र येत नाही.

काय सांगु तिच्या बद्दल
मलाच काही कळत नाही
दुःखात सुख अस समजता
दुःख ही फिरकत नाही.

काय सांगु तिच्या बद्दल
मलाच काही कळत नाही
बरोबर बरेच असतात
पण एकटेपणा काही सोडत नाही.

काय सांगु तिच्या बद्दल
मलाच काही कळत नाही
चार शब्द सांगते
पण कोणी ऐकतच नाही.

काय सांगु तिच्या बद्दल
मलाच काही कळत नाही
मांडायचा प्रयत्न करते.....
पण शब्द ही मला पुरत नाहीत...

स्पर्श..

तु ओळखावे मला तो हर्ष आज झाला..
तुझ्या मनाचा मला तो स्पर्श खास झाला..

अजाण होते विसाव्याचे ठिकाण माझे
विरून गेल्या दिशा तो गोड भास झाला..

इलाज आहे कुठे ? गहिवरण्यास येथे..
निरोप माझा आता त्या आसवांस झाला..

तु घेऊन आलीस स्पर्श चांदण्यांचे..
अन् चांदराती आठवणींचा प्रवास झाला..

निशब्द झालो अता मी प्रियेच्या समोरी..
हवाहवासा असा तो आज त्रास झाला..

तू थांबू नको रे..पावसा तू बरसतच रहा

थांब जरा तू
बरसू नकोस
ती येणार आहे
तु ही तरासू नकोस

तू बरासलस तर
ती अडकून बसेल
तू थांबावा म्हणून माझे
पत्र ती हातात घट्ट पकडून बसेल

काही क्षण तुझ्या थांबण्याची ..
मग ती…ती वाट पाहील
निघेल मग पावसात ती
सावरत सावरत ती माझ्या कडे येईल

ती आल्यावर मग शांतच राहील कदाचित
ओढणिने चेहरा पुसत, थंडीने कूडकुडत
म्हणेल “माफ कर.मला उशीर झाला
मी निघालेच होते पण पाऊस आला”
मी माझा जॅकेट तिला देईल,
ती म्हणेल नको रे मी ठीक आहे.
हळूच मी तिचा हात हातात घेईल,
मी म्हणेल या बरसनाया पावसाप्रमाणे
तू माझ जिवनात सुख होऊन बरसशील ?
तिला खूप आनंद होईल.ती लाजेल ही थोडीशी
पण हळूच डोळ्यात तिच्या आसवे येतील कदाचित,
घरचे काय म्हणतील हा विचार तिला पडेल.
माझे जॅकेट मला परत करून.
निशब्द होऊन निघून जाईल ती
निशब्द मला करून तोडून जाईल ती
तू थांबू नको रे
पावसा तू बरसतच रहा
ती नाही आली तरी चालेल मला
तिच्या नकारा पेक्षा …
ती तुझ्या मूळे नाही आली
असे खोट खोट..
मनाला समजावन आवडेल मला….”"

तू थांबू नको रे
तू बरसतच रहा

निशब्द (देव)

नेहमीचाच पाऊस तसा……

नेहमीचाच पाऊस तसा……

नेहमीचाच पाऊस तसा..आज वेगळा वाटला….
कोरड्या झालेल्या मातीत….नाच नाच नाचला….

तेच थेंब,तेच पाणी…
पावसावरचीही तीच गाणी….
गाण्यातला सुर जरा तेवढा….
एकटा एकटा वाटला….

नेहमीचाच पाऊस तसा..आज वेगळा वाटला….

पाण्यातुन वाहणारी कागदाची होडी….
वाफाळलेला कपातील चहाची गोडी…
कप जुना तसाच… मात्र….
चहातलाच गोडवा आटला……

नेहमीचाच पाऊस तसा..आज वेगळा वाटला….

रस्त्यावरचा नकोसा चिखल सारा…..
घरा-घरात घुसणारा सोसाटयाचा वारा…
घरं अगदी तशीच उभी….
वाराच कसा दिशा भरकटला…..

नेहमीचाच पाऊस तसा..आज वेगळा वाटला….

पावसामुळेच काय ते.. प्रेम-बिम जमलं होत……
एका हाताने…. दुस-या हाताला हळुच हातात घेतलं होत……
प्रेम कधीचच संपल….
कारण हातच कायमचा सुटला…..
नेहमीचाच पाऊस तसा..आज वेगळा वाटला….

अश्रुंना तुझ्या या आवर रे आता….
दु:खातुन तु जरा सावर रे आता….
अश्रु कधीचेच आटले हो….
एक थेंब फक्त्त डोळ्यात साचला…..

नेहमीचाच पाऊस तसा..आज वेगळा वाटला….

पावसावरती कविता लिहीन म्हणालो….
ओलं चिंब अंग करीन म्हणालो…..
ओलं चिंब होण्याआधीच….
पाऊसच संपला…..

नेहमीचाच पाऊस तसा..आज वेगळा वाटला….

—-ललित

दिवसा स्वप्ने बघतो मी...

अजब

दिवसा स्वप्ने बघतो मी
रात्री जागत बसतो मी...
उगाच कविता करतो मी
जगात वेडा ठरतो मी...
मनात इमले रचतो मी
आशेवरती जगतो मी...
असतो तेथे नसतो मी
मलाच शोधत बसतो मी...
वरवर नुसते हसतो मी
'अजब' मनाशी कुढतो मी...

Taken From मनोगत

थेंब अश्रुंचे दोन गालावरती..

थेंब अश्रुंचे दोन गालावरती..
थेंब अश्रुंचे दोन गालावरती..
कसे पुसायाचे राहून गेले..
लपविलेले दु:ख माझे
चार चेहरे पाहून गेले..
.
.
सांगितले बरेच काही..
आनंदाश्रु अन काही बाही..
अर्थ सुकल्या आसवाचा परी
लावायचा तो लावून गेले..
.
लपविलेले जे दु:ख माझे
चार चेहरे पाहून गेले..

पुसले डोळे.. हसून खोटे
चाचपले कितिक मुखवटे
मुखवट्याला चेहर्‍यावरती
चढवायाचे आज राहून गेले
.
लपविलेले जे दु:ख माझे
चार चेहरे पाहून गेले..
हसून आता.. विसरून सारे
वावरते जणू.. उनाड वारे
हसताना पुन्हा भरले डोळे
पापणीतून अश्रु वाहून गेले
.
लपविलेले जे दु:ख माझे
चार चेहरे पाहून गेले..
.
.
थेंब अश्रुंचे दोन गालावरती..
कसे पुसायाचे राहून गेले..
लपविलेले दु:ख माझे
चार चेहरे पाहून गेले..
:
:
:सौ. अनुराधा म्हापणकर

हीच लायकी आमची

उठ अफ़जला
भारतीय संसदेवर हल्ला करुनही हिरो ठरु पाहणारया अफ़जलला आणि त्याला पोसणारया वृत्तीला शतशः प्रणाम

हीच लायकी आमची
धर पुन्हा वेठीस आम्हा
हीच पायरी आमची
जा पुन्हा तुडवुन आम्हा

शिवा एकदा जन्मला होता
अफ़जल त्यानेच फ़ाडला होता
नकोस घाबरु गडया तु
आमचा तो इतिहास होता

ठेव लिहुन अनुभव तुझे
नक्की त्यांनाही भाव येईल
न जाणो उद्याचा इतिहास
हिरव्या शाईने लिहिला जाईल

शरीराने जरी मेलास तु
नको गाळुस पाय तु
देशद्रोह केलास तु
आता शहीद ठरशील तु

गल्लीबोळात भाउबंद तुझे
आमचे हात बांधलेले
नेते साले कुत्रे आमचे
तुझ्यातर्फ़े भुंकणारे

टळेल रे फ़ाशी तुझी,
मग तुला कैदेत ठेवतील
मरतील आमचे बांधव उपाशी
तुला पोटभर खायला घालतील
तुला सोडवायला तुझे लोक
विमानाचे अपहरण करतील

म्हणुनच म्हणतो...........

उठ अफ़जला, पुन्हा घाल घाव तु
धाव संसदी असाच एक बॉम्ब फ़ोड तु
रक्त थंड आमुचे पुन्हा खुशाल ढोस तु
वस्त्र मायभुमीचे, पुन्हा खुशाल फ़ेड तु

रात

रात

बघता बघता सरली स्वप्ने, अस्वस्थांची सरली लाट
चालत जाता उरले अंतर, काट्यांनीच सजली वाट

आले कितीक गेले कितीक, अंतर आहे अजुनी तितुकेच
काजळ राती अंधारातुन, अश्रु ढाळीत भिजली रात

काळाला मग भुक लागली, माझे हसुच गेला खाऊन
जुन्या आठवा ताज्या झाल्या, नागाजैसी टाकून कात

रातच सोबत, रातच वैरी, रातच जिवंत, रातच मृत्यु
सांज बुडाली अंधारातच, कुठे हरवली रम्य पहाट.. ?

एकटाच मी घुमतो आहे, रान पालथे घालीत पायी
प्राण आतले संपत आले, रात अजुनी तशीच वहात..

संतोष